Sinterklaas is het grootste kinderfeest ter wereld denk ik, maar dat
niet alleen. Het is tegelijk zo ongeveer het grootste goedaardige bedrog ter wereld.
Zestien miljoen mensen doen er 3 weken lang aan mee: vaders en moeders
van alle gezindten liegen er willens en wetens op los dat het een lust is, een hele middag
uitzending op TV vanaf een grote boot en dat is nog maar het begin.
De school wordt vol gehangen met zelfgemaakte papieren Klazen en
Pieten, er worden Sinterklaasliedjes in gestudeerd (wie kent ze niet meer?),
elke stad of dorpje heeft een eigen intocht, enfin je kunt het zo gek niet
bedenken of het klopt ongeveer. De winkels liggen vol pepernoten, suikergoed,
speculaas, marsepein en ander overheerlijk dubbel geraffineerd vergif dat
uiteindelijk in kinderschoentjes maat 28 en omstreken verdwijnt.
En dan ……, dan slaat op een dag de twijfel toe en er volgen nog veel
van zulke dagen. De Sinterklazen lijken niet op elkaar en ze hebben ook steeds
andere kleren aan. Het laatste is nog wel te verklaren, want je heb zelf ook
steeds andere kleren aan, maar dezelfde man met verschillende gezichten is
ongeloofwaardig. Gelukkig heeft iemand verzonnen dat er ook hulpsinterklazen
bestaan en daar kan je dan weer een poosje mee vooruit. Totdat ……, ja totdat de
dag van de afschuwelijke waarheid komt!
Je vergeet nooit door wie en waar je bent ontmaagd en het opblazen van
het geloof in Sinterklaas is net zoiets: je vergeet ook nooit waar en wanneer
en door wie je het ware geloof is ontnomen. Uiteindelijk worden je bangste
vermoedens bewaarheid: Sinterklaas bestaat niet! Je bent ingewijd,
je bent nu “groot”, maar dat schept geen voldoening, integendeel. Liever klein
mèt geloof, dan groot en geen geloof meer, maar er is geen weg meer terug.
Je wereld stort in: je beseft op je 7e dat je onvoorstelbaar bent
belazerd door alle grote mensen tegelijk. Niemand ter wereld blijkt meer te
vertrouwen, zelfs je ouders niet, om over Heiligen nog maar te zwijgen. Dit
valt in de verste verte niet meer te troosten en een levenslang trauma is het onvermijdelijke
gevolg.
Ik ben er nooit meer overheen gekomen. Daarom heb ik besloten dat ik
niet degene zal zijn die mijn kleinkinderen vertelt dat Sinterklaas niet
bestaat, dat kan ik ze niet aandoen. Ik wacht gewoon tot ze het mij
komen vertellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten